op facebook op twitter
Lenny's Log

2016maart
08 maart 2016 - wereldvrouwendag
WERELDVROUWENDAG

Mijn armen om jou heen!

Ik laat het woord 'Wereldvrouwendag' een paar keer in mij klinken. Dan komt er een schrijnend gevoel naar boven. Iets huilt in mij, of liever; smacht in mij.
We leven al sinds mensenheugenis in een patriarchale wereld waarin, wanneer het op politieke beslissingen aankomt, de man globaal gezien een doorslaggevende stem heeft. En kijk eens waar we nu staan. In een wereld die steeds meer verdeeld raakt. Alsof we met de ruggen naar elkaar toe staan.
En toch en toch.... Toch is er een beweging voelbaar die zachte krachten ademt. Het verlangen om dialogen aan te gaan met elkaar, om elkaar te willen zien en te willen
( h)erkennen.
Dit is de stroom van de zachte kracht in ons. Het is de kracht die wil verbinden. De zachte kracht is een constructieve duurzame kracht en die staat tegenover de destructieve kortstondige kracht van de verdeling.
De zachte kracht, vrouwelijk van aard, is zowel in de vrouw als in de man aanwezig. Maar vandaag hou ik het onder ons vrouwen. Bij de vrouw ligt die kracht meer aan de oppervlakte. Die kracht is voelbaar in ons onvoorwaardelijke moederhart. Wij kunnen onvoorwaardelijke liefde voelen voor onze kinderen. Maar nu is het wereld vrouwendag en mijn smachtende vrouwelijke verlangen geef ik nu de vrije loop. Dat mag vandaag. Wanneer wij ons moederhart nu verbinden met de wereld dan zouden wij het WERELD MOEDERHART in ons kunnen aanspreken en onze zachte armen kunnen uitstrekken naar andere zachte armen van andere vrouwen waarvan het moederhart lijdt aan verdeeldheid; Hoe bescherm ik mijn kinderen voor terreur, armoede kou, oorlog en geweld. Die verdeeldheid is gezaaid door ijdele gevoelens van afgezonderd denken.
Dan gaan we van afgezonderd denken naar universeel voelen. Dan komt er een smachten in ons op in ons vrouwen, in ons wereldvrouwen.
Wij mogen dit voelen. Niet alleen vandaag. Laat ons hart maar huilen tot het vuur, dat eerder bij de man ontvlamt om te willen vechten, zich geroepen voelt om zonder te denken één beweging te maken, dwars door al het vijanddenken heen; mijn armen om jou heen. Wij vrouwen, wij, ÉÉN MOEDERHART!

Video Moederhart


05 maart 2016 - kinderen

Innerlijke ruimte aan het kind onttrokken in dit tijdsgewricht.

Innerlijke ruimte is ruimte binnen de geest van het jonge kind, waar plaats is voor het stimuleren van drie kwaliteiten.

Hoe beter die kwaliteiten gestimuleerd worden, hoe gelukkiger het kind wordt. Het is ruimte die in eerste instantie niet het ík bevestigen, maar die de gastvrijheid biedt voor al het andere dat leeft en waar het verband tussen de één en de ander, of het andere ontstaat.

 Die drie kwaliteiten  zijn in aanleg bij het jonge kind aanwezig maar kunnen door omstandigheden die de harmonie verstoren verpieteren. Die verstorende omstandigheden kunnen persoonlijk van aard zijn; Gebrek aan veiligheid door oorlog of strijdende ouders of ouders die door afwezigheid te weinig veiligheid bieden etc. Maar de verstorende omstandigheid die voor iederéén geldt, is het het materialistische tijdsgewricht waarin we leven, waar behoeftes en verlangens meteen worden bevredigd en waar kinderen zich veelal veiliger voelen in hun virtuele wereld dan in het leven waarin alle elementen leven. Het is het tijdsgewricht waar ontzag totaal niet meer vanzelfsprekend is. Het is de gang der dingen. Geen veroordeling, maar wat wordt het kind hiermee ontnomen?

 Die natuurlijke kwaliteiten die normaal gezien, gewoon door het leven worden gevoed bij een kind zijn:

1 Ontzag

2 Bewondering 

3 Dankbaarheid.

Door voeding van deze drie kwaliteiten opent een kind zich voor een kracht die het fundament legt voor zijn verdere leven.

De eerste te voeden kwaliteit is Ontzag.

Bij een kind is het essentieel dat hij ontzag heeft voor mensen die hiërarchisch boven hem staan. Te beginnen bij de ouders. Ontzag voor de ouders betekent later ontzag voor de leraar en voor kennis en weer later voor de schepping en het mysterie. Het is de ruimte die plaats maakt voor dat wat 'nog' boven je vermogen ligt. Die ruimte maakt het mogelijk om dát wat nu nog boven je vermogen ligt, straks te kunnen ontvangen.

 Bewondering of verwondering is de tweede kwaliteit.

Het is díe kwaliteit die schoonheid aantrekt waardoor een kind vermogens absorbeert die glans aan zijn leven geven. En glans is ruimte; expansie, ook wel uitstraling genoemd.  Het is ook de kwaliteit die mensen volledig in het NU brengt. In het NU is een mens gecentreerd en voelt hij liefde en liefde is ruimte en ruimte is licht en lucht en dat is adem en inspiratie. En inspiratie brengt een krachtige levensstroom opgang. Een stroom die altijd stroomt en waardoor je je altijd nieuw voelt.

Dankbaarheid is de derde kwaliteit en één van het hoogste belang.

Het is de ruimte tussen de ontvanger ( het kind ) en de gever. Of die gever nou Sinterklaas is of pappa en mamma, oma en opa, of God, het maakt niet uit.

Dankbaarheid is een intentie die gevoed wordt door de periode die voorafgaat aan het moment waarop het verlangen wordt vervuld.  De tijd tussen het verlangen en de vervulling voedt de latente kwaliteit van Dankbaarheid. Het kind wordt zich bewust van die ruimte en dat geeft hem/haar een comfortabel gevoel. En die ruimte betekent geduld en ook eerbied voor hét juiste moment!

Geen geduld maakt een kind ongelukkig, ontevreden en ongemakkelijk en zou de bodem van agressie kunnen worden. Geen geduld en een ontevreden grondstemming zijn aan elkaar verwant. De oorzaak is dus gebrek aan innerlijke ruimte. En gebrek aan innerlijke ruimte brengt een kind alleen maar naar het beperkte vlakke gebied van zijn kleine brein waarin hij of zij rondtolt en wanhopig naar de veilige bevestigen zoekt van zijn bestaan. En die bevestiging wordt meestal niet gekregen maar afgedwongen door uitwassen van ontevredenheid. Angst is daar één van. Angst om niet gezien of gekend te zijn. Deze oppervlakte is de beperkte ruimte geworden waar het kind bijna woont, terwijl  een prachtige driedimensionale ruimte onbenut is achtergebleven.  Dát is wat dit tijdsgewricht waarin materialisme hoogtij viert, waarin kinderen voor een groot deel van de dag in een computer leven, met ze doet. En de droevige resultaten zijn allang zichtbaar.

Ik denk dat behoorlijk veel mensen zich te weinig bewust zijn dat het níet voeden van de drie eerder genoemde kwaliteiten bij een kind tot disharmonie leidt, waardoor het zich niet echt gelukkig voelt.

Je wilt hem of haar alles geven wat andere kinderen óók hebben en tegelijkertijd zien we niet dat we hiermee kinderen uit hun natuurlijke ruimte hebben gehaald. Daar hadden de drie kwaliteiten gevoed moeten worden die daar latent aanwezig zijn. Ontzag, Bewondering en  Dankbaarheid. Eenmaal gevoed bieden die kwaliteiten de bewuste ruimte waarin een mens geluk kan voelen omdat het de grond is waar hij thuis ervaart temidden van alles wat leeft.

Lenny