Lenny Kuhr op facebook Lenny Kuhr op twitter
Lenny's Log

10 juli 2003 - getrouwd
plaatje
Op 29 juni van dit jaar zijn Rob en ik, onder de chupa; het baldakijn, in de echt met elkaar verbonden door rabbijn Jacobs.De chupa werd opgehouden door vier mannen, vrienden en familie van Rob en mij, onder de notenboom bij de vijver in onze tuin in Nederwetten.Op die ochtend voor de plechtigheid, keek ik zoals nu, uit het raam naar beneden, naar de plek waar even later de stem van de voorzanger, chazan Aronson, zou klinken ter aankondiging van ons huwelijk. De vijver had zich uitgerekt in de schaduw van de boom en het licht was die dag helderder dan ooit. Mijn twee dochters en schoonzoon uit Israël waren al een paar dagen eerder aangekomen. Even later hoorde ik ook de stemmen van de dochters van Rob. Ze waren er en er klonken nog meer stemmen en nog meer en nog meer. De rabbijn en zijn gezelschap was ook gearriveerd. Het ging echt gebeuren! En zo geschiedde het…Vanachter mijn sluier zag ik het krachtige mooie gelaat van Rob en hoe geraakt hij was door de eeuwenoude woorden gesproken door de rabbijn en hoe aangrijpend ze klonken, gezongen voor ons door de chazan.
En ja, het glas werd stuk getrapt, er werd mazzeltov geroepen en er was muziek… te gekke muziek. Israëlische muziek. Er werd gezongen, gedronken gegeten en gedanst.
De kinderen zijn weer terug naar Israël en ik kijk weer, tussen het schrijven door van deze regels, uit hetzelfde raam naar de vijver. Het water is stil en de lelies zijn open.


Zo bijzonder als het is om je bruiloft in je eigen tuin te vieren,[ zoiets als thuis bevallen, ] zo te gek is het ook om in de openlucht op te treden. Dat gebeurde op 19 juni in Vierhouten tijden het Eigentijds festival dat jaarlijks in de bossen van Nunspeet- Vierhouten gehouden wordt. Ter afsluiting van een driedaags festijn waar mensen voornamelijk in tenten sliepen om overdag deelgenoot te zijn van allerlei activiteiten aldaar, gaven wij een concert. “Op de grens van jou en mij” dus. Ik vond het geweldig om te zien hoe de schijnbaar verschillende ‘muzikale’ wegen die ik ben gegaan daar op een prachtige ‘s zomerse avond tijdens een openluchtconcert elkaar in totale harmonie vonden. We deden ons normale theaterprogramma met als toevoeging het lied “Altijd heimwee” en het was gewoon een groot feest! Het was zo’n zeventigerjaren sfeer waarbij mensen bv.ineens ergens een flesje wijn rond lieten gaan. Dat hoorde ik later. Het was met ongeveer achthonderd mensen soms zo stil dat de vogels best wat zachter hadden kunnen zingen. Tijdens het deel na de pauze, omdat het toen begon te schemeren, gingen de podium lichten aan en onze liedjes klonken in deze ambiance ontzettend mooi..Het valt me steeds op en zeker in de stilte van die avond, hoe geweldig die jongens spelen. De laatste toegift moesten we twee keer herhalen en de hele meute was opgestaan van hun banken. Ze waren gaan dansen. Ik hoorde Eric na afloop tegen Cor zeggen: “Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt!”
.Martijn, onze regisseur, had al een deel van het programma gezet en ik voelde de vrijheid die daar uit voort kwam.. De vrouw van Gerard, Olga, zei wel dat ze kon zien tot waar Martijn gekomen was. Geestig vond ik dat. Inmiddels zijn we weer wat verder met de regie. De jongens, Gerard Eric en Cor, hadden er tegenopgezien om er een regisseur bij te betrekken. Martijn heeft bij hen alle vertrouwen gewonnen en ze zien dat beeld en geluid, zoals tekst en muziek elkaar kunnen verrijken.
Zo, nu eerst op vacantie (we fietsen naar Frankrijk) en als we terugzijn meld ik me weer. Dan gaat het volle kracht richting premiere.

Ik wens jullie allen een hele mooie zomer.

Lenny