Lenny Kuhr op facebook Lenny Kuhr op twitter
Lenny's Log

06 oktober 2003 - over het songfestival
plaatje
Over het Eurovisie Songfestival:

Het is er weer; dat songfestivalgevoel, en of ik wil of niet, ik zit er weer middenin.
Wat is er toch met het Eurovisie Songfestival, en wat maakt het zo bijzonder?
Het is allang verheven tot een cultus waarbij menigeen zelfs mythologische gevoelens heeft.
Het heeft zeker niet alles met de kwaliteit van de liedjes te maken maar meer met het fenomeen; het toneel waarop een levend - en een steeds herhalend sprookje zich afspeelt.
En ik mocht er met mijn prille negentien jaren aan mee doen, aan dat sprookje, en werd door de koning van het lot uitgekozen als zijn bruid. Er waren dat jaar vier bruiden. Ik vond het geweldig en het kon me niets schelen met vieren gekozen te zijn want we waren alle vier verkozen koninginnen en naast zo’n abstracte koning wilde ik die roem wel delen.
Het is vanzelfsprekend dat het gevoel een winnaar te zijn, enorm sterkend en strelend is voor het ego. Dat winnaargevoel verlaat je nooit meer, ook niet wanneer je beseft dat het geheel zich binnen een subcultuur heeft afgespeeld. Vandaar waarschijnlijk dat het minder vanzelfsprekend is, wanneer je denkt weer in je normale kleren uit het sprookje gestapt te zijn. Nee, voor velen blijf je altijd iemand die in zijn gewone kleren net doet of ie gewoon van de mensen is maar zij weten dat je je buiten hun gezichtsveld weer gauw verkleedt in je songfestivalkleren.
Dat sprookje wordt steeds onwezenlijker en grotesker gepresenteerd, en dat is op zich wel interessant. Onbelangrijke dingen worden dan ook kant en klaar geleverd om geld te besparen en risico’s te vermeiden. Het orkest komt in ieder geval al uit een doosje. Altijd goed. Het gaat dus niet echt om de muziek, dat wisten we al; het gaat om het verhaal. En het gaat in wezen ook niet om het verhaal maar om het in stand houden van het idee van een verhaal. Het sprookje dus.
En ik kijk er toch nog steeds naar. Naar dat sprookje. In de hoop dat er iemand een lied zal zingen en dat ik dan denk dat het sprookje echt blijkt te zijn. Zo echt en eenduidig als een lied kan zijn. Waar magie en puurheid zich in elkaar verliezen. Zo’n lied verdomme!
Tot de volgende keer!
Lenny