Lenny Kuhr op facebook Lenny Kuhr op twitter
Lenny's Log
2004november
september
juni
april

05 september 2004 - ramses
plaatje
Beste sitebezoekers,

Fijne vakantie gehad? Wij wel. Een beetje kort alleen vanwege de wissel in de band die zoals vermeld onder ‘ nieuws ‘ emotioneel aangrijpend was voor ons allemaal omdat het probleem met Gerard, waardoor de wissel plaats moest vinden, zich vlak na ons concert in Nisse volkomen onverwacht voordeed. Hoe dan ook soms lopen levens een tijd parallel, en dat is dan boeiend geweldig en fijn, maar dan blijkt de doelstelling niet dezelfde te zijn en dan gaan ze weer uit elkaar. Zo eenvoudig en wreed is dat.
Het is een beetje als met de liefde: Als je denkt dat je dood gaat omdat je afscheid moet nemen van die gene die nou juist voor jou bedoeld was; een grotere liefde bestond er immers niet, dan vind je je een tijd later toch nog in leven. Een beetje meer rimpels misschien, maar niet minder gevoelig voor de nieuwe liefde die uit de mist is opgedoemd en die deze keer dan echt de ware blijkt te zijn.
Zo is het ook met onze muziek. Die gaat gewoon door. Gerard is weg en daar is Will [Maas]
Tijdens de eerste repetitie vond ik het bijna genant te horen hoe goed ie speelde Will. Hij is dit jaar niet voor niets uitgeroepen tot de beste toetsenist van Nederland. Hij speelt ook heel mooi en gevoelig accordeon. Ons eerste concert was dus op 15 augustus tijdens het Folkwoodfestival om 11 uur ’s ochtends.Het was prachtig weer en de tent zat helemaal vol. Lior onze Israelische saxofonist speelde ook mee bij een aantal stukken. Ik maakte mij niet nerveus om Will, want het klonk al meteen zoals het klinken moest. Hij zong ook alle zangpartijen mee en ook nog eens meteen goed. Ik was op en top gelukkig en voelde mij als gedragen door de band.En dat terwijl mijn twee dochters en kleinzoon uit Israel er deze keer ook bij waren.Omdat Lior nu meespeelde kon ik helemaal zoals op onze cd ‘ liedje voor Ozz’ (mijn kleinzoon) uitvoeren, maar de hoofdrolspeler in het lied was in slaapgevallen.

Heel bijzonder voor mij was een bezoek dat ik samen met Rob bracht aan ‘de grote meester’ Ramses Shaffy in Amsterdam.In de grote hal van het Sarphatiehuis zat hij al op ons te wachten toen we aankwamen. Ik voelde mij een beetje verlegen en onzeker omdat de omstandigheden bij deze ontmoeting zo anders waren dan ooit daarvoor. Maar dat was niet nodig geweest. Ramses was totaal op zijn gemak en toonde zich blij met ons bezoek.In de hal stond een prachtige grote vleugel. Met behulp van zijn rollater die hij als rijdende bar had ingericht schreed hij naar het toetsenbord en zei: “ Ik ga iets voor je spelen” Ik nam plaats volgens zijn aanwijzing op de stoel die recht voor hem stond. Hij keek me aan, leek even in gedachten weg te dwalen, en begon toen aan weer zo’n verrukkelijke Ramses improvisatie waarbij hij nauwlettend oogcontact met mij hield. Opeens stond ik op en ging naast hem staan en zong in op zijn improvisatie.Toen ik zijn muzikale accoordenpatroon doorbrak volgde hij mijn stem moeiteloos. In die hele grote hal, waar slechts verspreid een aantal medebewoners zaten, zongen wij samen onze harten uit ter wille van het lied dat zich altijd door de longen perst van liedjesmensen zoals wij. In die mooie hal hing ook een kunstwerk dat de relativiteit van de tijd aangeeft. Ik was aangedaan door de Majesteit die ik in Ramses Shaffy zag. Meester over het lied en meester over de tijd.
Als zijn gezondheid het toelaat, wil hij met zijn persoonlijk begeleidster Edith naar ons concert in Amstelveen komen. Ramses, dan ga ik voor jou zingen!

We verheugen ons op het nieuwe seizoen en u kunt ook weer een aantal nieuwe liedjes verwachten.

Dit is een inspirerende tijd.

Lenny Kuhr

meer over Ramses Shaffy