Lenny Kuhr op facebook Lenny Kuhr op twitter
Lenny's Log
2005december
oktober
juni
maart

18 december 2005 - alles stroomt
Lieve mensen,
We zijn nu met Panta Rhei in de complete setting aan het touren (Will is er nu ook bij) en ik zeg met vreugde: “het loopt als een trein”. Het is een heerlijk programma om te doen, harmonisch zit het goed in elkaar en de liedjes zijn zodanig gelaagd dat er veel is om te beleven. Veel van dat wat ik ken aan beleving komt aan bod en de reacties van de mensen zijn zodanig dat ze zich erkend voelen in hun eigen genuanceerde gevoelservaringen. Zij gelukkig en ik niet minder, omdat dat de communicatie is die ik via de taal van de muziek beoog en beoor.

Ach en de premiere in Eindhoven was echt een feest. Die nacht daarvoor had ik zeer goed geslapen en ik dacht: dit wordt een onvergetelijke dag. Bijna alle muzikanten die op de cd hadden meegespeeld deden mee voor deze ene avond… Ik was totaal ontspannen en totaal in het nu. Behalve Eric Cor en Will zat daar ook Arthur Lijten op percussie. We begonnen met ‘Alle dingen alle jaren’. Een heerlijk openingslied, het geluid was prachtig en daar kwam het Rubens[strijk]kwartet al op voor “ Verder varen “ Alles wat ik hoorde drong heel diep door tot in elke cel kan ik wel zeggen en het was heel bijzonder. Ik hoefde alleen mijn mond maar open te doen en soms dacht ik in een fractie van een seconde: “ Zing ik eigenlijk wel zelf, of bestond dit al en ben ik nu alleen maar aan het playbacken?” Het zingen trok gewoon door me heen en ik gaf alleen maar mee. Zoiets was het. Toen kwam onze vertrouwde Lior Kupperberg met zijn sopraansax het toneel opgeslopen. Dat doet ie altijd Lior. Hij sluipt het toneel op en af. Alleen als hij speelt voelt hij zich op zijn gemak en dat blaast ie de sterren van de hemel.
Op het laatst bij “ Eindje lopen” [ het kuierliedje] zetten we het nummer in en iemand in de zaal begon het intro met zijn mond mee te fluiten. De mensen waren enigszins verbaasd: “ Wie fluit daar zo mooi, en wie durft dat?” Nou het was Geert Chartrou de wereldkampioen kunstfluiten. Hij kwam tijdens zijn solo naar voren en liep voor de bühne richting toneel. Ik zei vanaf het toneel: “ Goeie-n- avond “ En al fluitend groette hij mij ook. Hij maakte zijn solo op het toneel af terwijl hij naast mij stond en gebroederlijk zijn arm over mij schouder legde. Geheel en al passend bij de strekking van het lied. De krant schreef in een lovende recensie over onze premiere dat dit de avond helmaal af maakte.
Soms gebeuren er belangrijke dingen in je leven waar je niet eens zo van kunt genieten omdat je bijvoorbeeld te zenuwachtig bent. Sommige mensen ervaren hun huwelijksdag zo. Als ik nu denk aan het Eurovisiesongfestival in 1969 dan heb ik daar veel van in een roes ervaren. Een soort droomtoestand. Je bewustzijn trekt zich dan terug in een veilig gebied waarin je alleen het hoognodige kunt doen omdat het allemaal te veel en misschien te beangstigend is om te beseffen.
Vaak is het in dit vak dus gewoon afzien.
Nu was het dus niet zo en heb ik van iedere seconde kunnen genieten.
En dat gaat nu zo door. Overal waar we optreden is het een feest zoals ik in het begin al zei.
In mijn volgend leven word ik weer zangeres.


naam van het tekstveld