Lenny Kuhr op facebook Lenny Kuhr op twitter
Lenny's Log

17 juni 2005 - de berg en het meer
Beste logboeklezers

Onlangs hebben we, ons hele theaterteam met hun eega’s, het – einde van het seizoen- etentje
gehad hier bij ons thuis. Het was een heerlijke avond waarop we natuurlijk ook het einde vierden van “ Op de grens van jou en mij.“ Twee theaterjaren achter de rug met dit programma dat gedurende de tijd aan zijn beginvorm ontsnapte om met ons mee te groeien en een kolfje naar onze hand te worden.
Ik kan niet zeggen hoe zeer ik genoten heb van dit programma.
En in de stroom van de voortdurende inspiratie en verandering gaan we door met het volgende programma dat de titel zal dragen ‘Panta Rhei’, dat een oud Grieks filosofische term is voor ‘Alles stroomt’. Dit gevoel draag ik altijd bij me en ik ben er van bewust dat, zoals ik net al schreef over ‘ Op de grens, “ alles dat vitaal is voortdurend zijn eigen vorm doorbreekt.
Zojuist zijn we, Rob en ik, terug uit de Drome in Frankrijk, waar we altijd naar toe gaan om liedjes te schrijven. Het is zo raar dat dat steeds weer lukt daar in de bergen. Het is er ook zo sereen en stil. We waren bezig met het liedje “ De berg en het meer’ en om meer inspiratie op te doen zijn we naar een beekje gegaan, waar ik op een grote steen vlak aan het water ging zitten met mijn gitaar. Het is geweldig om in de open natuur te zingen. Het enige dat ik hoorde was het stromen van de rivier, het zoemen van de insekten en het fluiten van de vogels en onder een kleine steen zag ik terwijl ik zong, ineens een kopje van een slang te voorschijn komen die zich oprichtte zoals je dat ziet bij fakirs. Het was mysterieus; ik was niet bang en het klopte wonderwel bij de tekst van het lied. Rob tilde de steen op en de slang gleed het water in en ik zong weer verder. De volgende dag was het lied af.
Op een gegeven moment wilde ik aan iets nieuws beginnen terwijl Rob bezig was met een tekst van een lied dat ik al eerder gemaakt had, dus in ons huisje zaten we elkaar een beetje in de weg. Ik verlangde ernaar om boven op een berg te gaan zitten met het adembenemende uitzicht over het paradijs. Toen uiteindelijk ons rode busje zo heel vertrouwd en fraai afstak tegen de blauwe lucht en de vele kleuren groen daar op de top van de berg, ging ik zitten om mijn gitaar uit de koffer te halen. Ik werd letterlijk overvallen door de liefde voor mijn instrument, toen ik hem zag glanzen in de zon. Terwijl ik hem pakte zei ik: “ Mijn lieve gitaar” en begon een soort ode te zingen . Het klonk als eeuwenoud . Het leek net of het al bestond wat ik zong, maar het was toch nieuw. Ik ga er verder niets meer over vertellen, want dat hoor je op de volgende cd en in het volgend programma. Alles is zich aan het vormen. Het is een intiem proces dat zich dan in mij afspeelt en dat ik al zo lang ken en dat mij altijd weer gelukkig maakt. Ook voel ik mij dan nieuw. Net zo nieuw als mijn laatste lied.

Een warme en mooie zomer toegewenst. Tot volgend seizoen.

Lenny


10 juni 2005 - micky
plaatje
Geboren Micky, kleindochter van Rob en ook een beetje van mij.