op facebook op twitter
Lenny's Log

2015juni
mei
april
maart
12 maart 2015 - niets kan behouden blijven

Niets kan behouden blijven.

We zouden ons moeten willen verlossen uit de kramp van vasthouden.
In het verzorgingshuis van mijn vader zie je dat er werkelijk geen ontkomen is aan loslaten.

Vandaag zag ik met diep besef dat alleen liefde voor het leven en voor een ander het schrijnende contrast met het drama van het leven kan overtreffen. Mijn vader zei: ' De dood is echt niet het grootste drama, maar wel wat een mens in zijn leven kan overkomen.' Dat zijn tweelingzuster is verdronken op 27 jarige leeftijd is niet het grote drama voor hem, maar wel het ongelukkig zijn van zijn zuster voor ze stierf. Dat houdt hem bezig. Niet dat zijn vrouw zo plotseling overleed, maar het drama van haar jeugd en van haar leven houdt hem bezig.
Zelf kent hij dankbaarheid. En dat is voor hem geluk. Hij is dankbaar voor het hebben van zijn drie dochters en van zijn kleinkinderen, Hij is dankbaar dat het zulke lieve mensen zijn. Hij beseft dat het daar om gaat. Om liefde. Hij zei: ' ik ben geen ongelukkig mens. Ik zou me schamen als ik dat zo zou voelen. En... Ik WIL niet ongelukkig zijn'
Daphna, mijn jongste zei een keer toen ze 9 jaar was, terwijl ze met mij in bad zat: ' Weet je mamma wat sterker is dan de dood? Liefde. Liefde is sterker dan de dood.'
Ik merkte dat vandaag zozeer.
Ik liep met mijn vader vandaag langs het huis in de Julianastraat waar hij 4o jaar in gewoond heeft met mijn moeder. Hij wist nog dat hij vlak voordat hij met mijn moeder vandaar verhuisde en voorgoed vertrok, hij de poort en het pad in de tuin samen met Rob, zijn schoonzoon nog heeft vernieuwd. We keken door het raam waar nu andere mensen wonen. Hij zag de tuin waar mijn moeder zo van hield. Het raakte hem en hij zei: ' Als ik aan je moeder denk heb ik altijd zo'n medelijden met dat mens.' Hij dacht aan haar leven en aan haar dood. : ' Ik denk nog zo vaak aan je moeder,' zei hij. 'De Duitsers hadden daar een antwoord op.'
En toen sprak hij de tekst uit van het lied: '  Glücklich ist der vergisst das was nicht zu ändern ist.'
Ik duwde zijn rolstoel door de Julianastraat  naar de Vonderhof.
Ik had al bitterballen besteld omdat het vrijdag was en dat er dan altijd in het café van de Vonderhof iets extra's wordt bedacht. Je kunt daar muziek naar eigen keus aanvragen. Dat wordt dan via YouTube naar een groot scherm geprojecteerd. Ik vroeg voor  mijn vader Sarah Leander aan. ' Ich Weiss Es wird einmahl ein Wunder geshehen.'  We zaten aan  tafel met onze ex buurvrouw Nelly Meulman en met een nieuwe bewoonster mevrouw van Oss. Zij vertelde mij toen ik naar haar familieomstandigheden vroeg, dat zij twee zonen had gehad en dat de een aan keelkanker overleed en de jongste zoon drie maanden geleden op zijn 60 ste jaar aan een hartverlamming is overleden. Ze had nog wel twee kleinkinderen, waarvan er één in Afrika woonde en de ander haar elke zondag kwam opzoeken. Dat was het enige wat ze nog had. Ik wachtte even.
Ik vroeg welk lied zij had aangevraagd. ' Een Frans chanson,' zei ze, maar ze hadden het niet kunnen vinden op YouTube. Daarom had ze een lied van Herman van Veen aangevraagd. ' Als liefde zoveel jaar kan duren' ik zei: ' U heeft een goede smaak.': ' Ik heb vroeger 6 jaar pianoles gehad ' zei ze
Toen vroeg ik aan  mijn vader hoe de melodie van: Glücklich ist der vergisst das was nicht zu ändern ist' ging.
' Dat is van Strauss' zei mevrouw Meulman.
Toen zong mijn vader, die altijd zo verlegen is in deze dingen, het voor. Zo mooi en zo zuiver. Mevrouw van Oss zong het met gesloten ogen even zuiver en aandachtig mee.