Lenny Kuhr op facebook Lenny Kuhr op twitter
'koken in het theater'
2012oktober
september
januari
16 oktober 2012 - Introductie tekst

Waarom koken in het theater


Als we ’s-middags om een uur of 4 aankomen in het theater waar we gaan optreden begint de voorstelling al. Of eigenlijk al eerder, als onze technici arriveren om geluid en licht te gaan opbouwen. Hoe worden ze ontvangen, hoe is de sfeer? Krijg je koffie aangeboden of moet je daarom vragen. Daar kan al de toon worden gezet voor wat er verder die dag gaat ontstaan. Er moet worden samengewerkt door mensen die elkaar niet kennen en dat kan in vele varianten. En voor de artiesten zijn er aspecten als, is er iemand die je ontvangt, een gastheer of gastvrouw, laat de directeur of de programmeur zich zien voor of na de voorstelling, kun je voelen dat men het fijn vindt dat je er bent.
Als je als artiest of muzikant een theater binnenkomt dan snuif je de sfeer op. Lenny gaat altijd eerst naar de kleedkamer om haar kleding op te hangen, haar make-up spullen klaar te zeteen en even in de spiegel te kijken. De muzikanten zetten hun spullen neer en gaan eerst op zoek naar koffie. En ik verken de plek waar ik ga koken, zet spullen in een koelkast (als die er is) en bedenk hoe ik het logistiek ga aanpakken.
De sfeer die zo ontstaat is de basis voor de voorstelling. Er wordt gesoundcheckt, er worden bepaalde nummers nog even doorgenomen en dan wordt er gegeten.
Het is vaak zo dat eten een verwaarloosd aspect is van het hele proces. Veel artiesten spelen op pizza, frietje/kroket/afhaalchinees/shoarmaatje en soortgelijk gemaksvoedsel. Leuk voor een keertje maar als je elke week een aantal voorstellingen hebt dan wordt je er heel treurig van. Je kunt ook naar een restaurant in de buurt van het theater maar dan weet je niet wat je krijgt, of er snel eten op tafel komt, of je door de regen moet en als je met 7 man gaat eten kost het een aardige cent. We hebben dat in het begin wel eens gedaan maar dan kwam het eten op tafel om 19.30 uur (ondanks telefonische afspraken dat het 19 uur zou zijn) en dan moet je om 20.15 met de voorstelling beginnen terwijl een te snel naar binnen geschrokte maaltijd je maag teistert. Daarbij is het zo dat we het het prettigst vinden om het theater voor de voorstelling niet te verlaten. De sfeer die je in je soundcheck hebt opgebouwd, het feit dat je heel even in dit theater woont hou je het beste vast door er ook te eten.
Een en ander heeft geleid tot de idee om zelf te gaan koken in het theater. Je blijft met elkaar in de sfeer van het theater, er kan precies anderhalf uur voor de voorstelling gegeten worden en er kan worden gezorgd voor lichte, gevarieerde en afgewogen maaltijden. Er is ook sprake van kostenbesparing.
Ik doe dit nu een aantal jaren en ga vanaf dit seizoen hier per voorstelling verslag van doen. Ik zal vertellen hoe de ontvangst is, hoe de kookfaciliteiten zijn en wat we eten die avond. Ik zal daar ook recepten van geven. Wellicht kan het een leidraad worden voor andere gezelschappen die klaar zijn met de bijna overal even smakeloze foe yong hai.

Rob Frank

11 oktober 2012 - Altijd leuk in Rijswijk
plaatje
plaatje
plaatje
plaatje
plaatje
Terug in Rijswijk na twee jaar. De laatste keer zat de kleine zaal helemaal vol. Vandaag is dat niet zo. We realiseren ons dat het een moeilijk jaar wordt zowel voor de theaters als voor de artiesten. Los van het geklooi met de btw die voor de PVV naar 19% moest met alle gevolgen van dien (minder voorstellingen, flinterdunne marges) en na de val van het kabinet weer werd teruggedraaid naar 6% maar toen was al veel kwaad geschied. Kunst en cultuur is net zo een basale levensbehoefte als eten, drinken en ademen. Voedsel voor de ziel.
Het zou door elke regering gestimuleerd en ondersteund moeten worden.
Terwijl Lenny en de jongens de soundcheck doen installeer ik mijn gerei.
In Rijswijk kook ik in de artiestenfoyer. Er is alleen een magnetron en (belangrijk!) een afwasmachine. Maar er is genoeg werkruimte om moeiteloos te koken.
We hebben vanavond gasten aan tafel. Frank Barendse en zijn vrouw Clim . Frank is de manager van AliB en we kennen hem van AliB op volle toeren. Druk als hij is duurde het lang voordat hij een voorstelling van Lenny kon bijwonen maar vanavond is het zover. Ik heb ze discreet gefotografeerd maar ze zijn het echt. Daphna, Lenny's dochter, over uit Israel is er vanavond ook bij.
Om wat bij te verdienen als het in theaters slecht blijft gaan zou ik natuurlijk een soort 'Captains table' kunnen maken. Aanschuiven aan 'Lenny's table' voor de voorstelling . Max 4 man a 250 pp voor een unieke beleving!
Vanavond zouden ze dan mijn pasta met gedroogde en verse paddestoelen en een salade van kerstomaat, rode en bosui met koriander hebben gegeten. En Tiramisu toe .

Ik had nog een doosje gedroogde boleten die ik van de zomer kocht bij mijn vriendin Claire Bres in Volvent, vlak bij St. Nazaire le Desert waar we ons schrijfhuisje hebben. Ze is de dochter van Therese die ik 37 jaar geleden leerde kennen toen ik voor het eerst in St Nazaire kwam en gelijk verliefd werd op dit dorpje. Zij kookte daar de sterren van de hemel in haar restaurant. We raakten bevriend en ik heb heel lang heel veel van haar geleerd over eten, eten bereiden en haar wijze van in het leven staan. Een wijze vrouw met veel humor. Begin dit jaar is ze overleden.
Claire heeft een prachtige chambre d'hote:

-De boleten 15 minuten weken in droge witte wijn, dan uit laten lekken en het vocht bewaren.
-Paar sjalotten en knoflook fruiten en paar minuutjes in olijfolie laten wellen op laag vuur (in mijn geval laagste inductiestand).
-Verse paddestoelen in plakjes snijden (ik gebruikte kastanjechampignons maar alle eetbare zwammen zijn toegestaan) en met de boleten toevoegen aan de ui/knoflookbasis. 5 minuutjes doorbakken en dan room en het welnat van de boleten er bij en 5 minuten in laten koken.
-De pan van het vuur en vers gemalen parmezaanse kaas, soyasaus (voorzichtig!) en peper erdoor. proeven en indien nodig verder op smaak maken.
-Tagliatelle of papardelle koken en mooi al dente door de saus roeren.

-Rode ui en bosui in flinterdunne ringetjes snijden en mengen met in vieren gesneden kerstomaatjes en fijngehakte koriander. Dressing van olijfolie, mosterd, balsamico, peper en zout.

-De Tiramisu was van de ALDI

De ontvangst in Rijswijk is prettig en dat wat ik aan gerei niet bij me heb kan ik in de keuken van het theater lenen. Een theater waar de directeur zich ook altijd laat zien!
Het kon na deze maaltijd niet anders dan een prachtige voorstelling worden en zo geschiedde.

En die laatste foto dan? Dat is mijn kleindochter Micky die van haar opa leert hoe je de velletjes van tomaten het makkelijkst verwijdert. It runs in the family!