Om in Zundert te komen stuurt de tomtom ons een klein stukje door Belgie. Een grensvoorstelling. Ondanks Europa, ondanks Schengen blijft er een culturele grens tussen Nederland en Belgie lopen. Zelden zie je Belgische toeschouwers in Nederlandse theaters en omgekeerd geldt hetzelfde. Zo is het ook lastig voor Nederlandse artiesten om een plek in Belgie te verwerven; Voor ons begint dat avontuur in januari.
We waren eerder in Zndert en hebben daar goede herinneringen aan. We hadden toen een hele fatsoenlijke Chinese maaltijd gehaald, het was de tijd dat ik nog niet kookte. Nu hoorde ik bij het vooronderzoek dat er een keuken was met frituur en dat betekent frites.
-Dat is hem dan, 2 friturebakken, gaspitten en een magnetron. geen pannen etc, wel een paar verdwaalde pollepels en verder voldoende servies en bestek.
De ontvangst in het theater is vriendelijk, er is koffie in allerlei varianten, van espresso tot camiata. Er is de hele tijd iemand aanwezig als aanspreekpunt.

Er was een podium dwars in de zaal gebouwd. Dat geeft een mooiere sfeer omdat het publiek er in een halve cirkel omheen zit. En dat leidt weer tot een optimale wisselwerking. We reden weer tevreden naar huis waar ik me kon voorbereiden op het Sinterklaas zijn op de creche van Micky en Morris, 2 dagen later
-

Menu


Rode mul met olijfolie en fleur de sel
Worteltjes met pastinaak, zoetzuur bereid
Friet
Speculaaspudding
-
Ik had Joppiesaus bij de friet maar muzikanten zijn toch meer van frietsaus. Die mocht ik lenen van het theater en zo kwam alles goed. Bijna goed want de speculaaspudding was ik thuis vergeten.